Dag 7: Golfo Aranci-Piana (Corsica)

Vanochtend was ik vroeg wakker, voor zes uur. Ik ontdekte dat het uitzicht uit mijn hotelkamer fantastisch was. De baai lag er schitterend bij en in de verte kwam de ferry aan. Om zeven uur ging ik op zoek naar ontbijt, maar dat bleek er niet te zijn. Bij een barretje even verderop kon ik gelukkig terecht voor koffie en een croissant. Om acht uur kon ik eindelijk internetten. Binnen tien minuten had ik een ticket plus eersteklas hut Ajaccio-Nice geboekt voor morgenavond, 21.00. De boot komt dan op vrijdagochtend tegen zeven uur aan. En weer tien minuten later had ik een hotel geboekt in Piana, aan de noordwestkust van Corsica. Daarna werkte ik mijn log bij met de verhalen en fotoos van de afgelopen twee dagen. Tegen half tien vertrok ik richting Santa Teresa, vanwaar de boot naar Corsica vertrekt. Het was verder dan ik dacht en pas tegen elf uur kwam ik aan bij de ferry-terminal. Ik kocht snel een kaartje (36 Euro, best duur!) en kon meteen aan boord. Om kwart over elf vertrok de boot voor een overtocht van een uur. Eenmaal op zee begon het hard te regenen en Corsica, in de verte, ging bedekt onder donkere wolken. Ik raakte aan de klets met Dirk, een Duitser uit Oldenburg die met zijn vrouw op vakantie was. Vriendelijke vent die me wist te vertellen dat vandaag qua weer de slechtste dag in weken zou zijn. Ik haalde mijn schouders op. Dan maar het regenpak aan.

Maar dat hoefde niet. Bij aankomst in Bonifacio trok het helemaal open en reed ik in het zonnetje de haven uit. Ik stopte nog even om te lunchen en reed daarna de N196 op richting Ajaccio: een lang, kronkelend asfaltlint van dik 140 kilometer. Daarna zou het nog een kilometer of zestig zijn langs de D81 via Cargèse naar Piana. Al met al best een pittige rit!

Na een kilometer of tien realiseerde ik me dat ik een heel nieuw register aan superlatieven zou moeten opentrekken om de weg te beschrijven. Een nieuwe taal zou moeten ontwikkelen waarin elk zelfstandig naamwoord standaard wordt voorafgegaan en gevolgd door minstens drie bijvoeglijke naamwoorden, bijwoorden en nog uit te vinden categorieën licht nuancerende taalkundige hulpconcepten. Wat een GEWELDIGE weg!!! Een paar dagen geleden schreef ik dat de 665 tussen Parma en Aulla het werk van Onze lieve Heer was, maar toen wist ik niet dat dat voor Hem slechts een achteloze vingeroefening was. En dat Hij een heel EILAND (en niet zo'n kleintje ook) zou scheppen voor Zijn eigen plezier en dat van andere motorrijders. Op verjaardagen hoor je wel eens dat Eskimo's wel veertig woorden voor 'sneeuw' hebben. Nou, het zou me niet verbazen als de Corsicanen zeventig verschillende woorden voor 'asfalt' hebben en nog een paar meer voor 'bocht'. En praktisch na elke bocht volgde een nieuwe, adembenemende vista. Baaien, bergen, wolken... Op een gegeven moment ben ik gestopt met fotoos nemen; het was gewoon teveel.

Om zes uur, dus na bijna vijf uur intensief sturen, arriveerde ik uitgeput in Piana. Het is hier rustig, ruig en mooi. Morgen rijd ik naar de noordpunt van het eiland, en daarna terug naar Ajaccio om de boot te pakken.